De operatie is geslaagd, wat een stoere vent is het toch.

Valentijnsdag was het de dag van de operatie. De dag dat hij buisjes in zijn oren krijgt en zijn neusamandelen worden verwijdert. Ik had echt verwacht dat hij ‘s ochtends niet mee zou willen gaan naar het ziekenhuis. Dat hij heel moeilijk zou doen en alle mogelijke excuusjes verzinnen. Maar dat was gelukkig helemaal niet zo. We moesten al vroeg on het ziekenhuis zijn en om 7:15 meldden wij ons bij de balie. Daarna mochten we doorlopen naar de kinderafdeling. Daar stond (zoals in op de informatiedag verteld was) zuster Margo ons op te wachten.

Continue reading


Informatie middag voor de operatie in het ziekenhuis

Daar gingen we dan, op weg naar het ziekenhuis. Mijn zoontje wilde niet mee, bang dat er iets zou gebeuren wat hij niet wilde. Dit keer was het puur voor informatie en we gingen eerst langs de anesthesie. We waren al gelijk aan de beurt, maar mijn zoontje wilde niet mee naar binnen. Gelukkig mocht hij van de zuster een auto meenemen die in de wachtruimte stond. Zo was het niet meer eng.

Continue reading