De operatie is geslaagd, wat een stoere vent is het toch.

Valentijnsdag was het de dag van de operatie. De dag dat hij buisjes in zijn oren krijgt en zijn neusamandelen worden verwijdert. Ik had echt verwacht dat hij ’s ochtends niet mee zou willen gaan naar het ziekenhuis. Dat hij heel moeilijk zou doen en alle mogelijke excuusjes verzinnen. Maar dat was gelukkig helemaal niet zo. We moesten al vroeg on het ziekenhuis zijn en om 7:15 meldden wij ons bij de balie. Daarna mochten we doorlopen naar de kinderafdeling. Daar stond (zoals in op de informatiedag verteld was) zuster Margo ons op te wachten.

Aangekomen in de kamer was het tijd om de pyjama aan te trekken. Dit wilde hij eerst niet, maar tegenover de zaal was de speelkamer. En we hadden gezegd dat als hij zijn pyjama aan had gedaan dat hij mocht gaan spelen. Nou toen was het ineens geen probleem meer. Hij had zo zijn pyjama aan en ging naar de speelkamer.

Onderweg naar de operatiekamer

Hij ging zonder problemen mee naar de operatiekamer. Natuurlijk kon je wel merken dat hij het een beetje spannend vond. Maar hij heeft helemaal niet gehuild. Hij heeft het narcosekapje zelf vastgehouden. Ik vond het wel lastig om te zien toen hij net in zijn narcose slaapje ging, dat zijn lichaam, het leek een beetje aan het vechten was. Dit schijnt een bijwerking te zien van een stofje in de narcose. Niet iedereen heeft hier last van. Maar daardoor kreeg ik echt een brok in mijn keel.

De operatie zelf duurde niet lang. Na nog geen 15 minuten werd ik al weer geroepen om naar hem toe te gaan. Hij was nog wel slaperig maar lag rustig in zijn bed. Toen een zuster zei dat hij heel dapper was geweest, ging hij rechtop zitten en er kwam een lach van trots op zijn gezicht.

Bij terugkomst op de kamer, nadat hij zich weer iets wakkerder was, was het enige wat hij wilde het racketijsje wat hem op de informatiedag was beloofd. Nadat hij deze op had ging hij weer spelen in de speelkamer alsof er niks gebeurd was. Anderhalf uur na de operatie mochten we alweer naar huis. Omdat hij zich zo goed voelde, hebben we eerst een tussenstop gemaakt bij de LEGO winkel. Hier mocht hij van ons iets uitzoeken. Het werd een gevangenis van Ninjago. Bij thuiskomst moest deze natuurlijk gelijk in elkaar gezet worden. Pas daarna had hij de tijd om wat te gaan eten en drinken. Voor de rest heeft hij heerlijk gespeeld.

De vermoeidheid van de dag was aan het einde van de middag eiste zijn tol. Hij viel in slaap rond half 5 en toen we hem wakker maakte voor het eten wilde hij niet. Op zo’n dag vonden wij het ook helemaal niet erg en hij is weer terug op de bank gaan liggen om weer verder te slapen. Rond 8 uur werd hij echt wakker. Hij zei wel dat hij zijn avondeten had gemist, maar op de vraag of hij nog wat wilde avond eten wilde hoefde hij niet. Maar hij lustte nog wel een toetje. Uiteindelijk heeft hij twee danoontjes op. En daarna is hij in zijn bed gaan slapen. Hij heeft de dagen na de operatie ook helemaal geen last meer gehad. Bizar hoe snel het herstel is gegaan en hoe weinig last hij ervan heeft gehad.

3 thoughts on “De operatie is geslaagd, wat een stoere vent is het toch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge